hellenophonen Bereich, mit Schwerpunkt Zypern und dem ostägäischenRaum, anzutreffen. In Epirus findet sich ein kürzerer Subtyp des religiösenLiedes, mündlich überliefert, meist mit verschiedenen profanen Typen kom-biniert, nämlich den speziellen Lobliedern auf einzelne Familienmitgliederoder den reinen Heischeliedern. Diese beiden Gattungen, in Kombinationmit vorangestellten Frühlings-, Liebes- und Hochzeitsliedern, finden sich inden orthodoxen Kontinentalzonen des Balkanraum bis hinauf zum Karpa-thenbogen und haben mit dem Lazarusfest oft nur mehr die Nomenklaturgemeinsam. Daneben werden bei dem Lazarusumzug am Samstag vor demPalmsonntag auch Lieder anderer kirchlicher Feste gesungen, die durchTerminverschiebung, Anlaßmischung, Brauchrückbildung und Infantilisie-rung ihren heortologischen Konnex eingebüßt und sich, als gleichsam freiverfügbar, an den Lazarustermin angelagert haben.
Der religiöse Liedtypus
Der religiöse Liedtypus ist in Zypern anzutreffen87, bei den Griechen desPontusgebietes, in Kappadokien und an der kleinasiatischen Ägäisküste( vor1922) 88, auf der ägäischen Inselwelt89, im heute bulgarischen Ost- und Nord-87 Th. Papadopulos, Δημώδη Κυπριακά άσματα εξ ανεκδότων συλλογών του ΙΘ'atóvoç. Nicosia 1975, S. 99- 114( vier umfangreiche Versionen); A. Sakellariu, Kuлριαкά.Athen 1871, Bd. II, S. 82- 84; K. Christodulidis, H éyɛpoiç tov Siкaíov AαČápov кαιεγκώμιον της Αναστάσεως, εξ αρχαίου χειρογράφου. Nicosia 1929, N. Kliridis, Λαο-γραφία διαφόρων μηνών. Κυπριακά Χρονικά 2( 1924) S. 198 – 205, bes. S. 201( ausAgros); N. Kyriadzis, O AάCapoç. Ibid. 6( 1929) S. 141ff.( Larnaka); Ch. P. Pharmakidis,Κυπριακή Λαογραφία. Lemesos 1938, S. 218; A. L. Thrasyvulu, Το Σάββατον τουΛαζάρου και η Κυριακή των Βαϊων εις το χωρίο Λάπηθον. Laographia 17( 1957/58)S. 281-283( Lapithos); A. D. Papacharalampus, Kvлрιαкά ηеη кαι éечμα. Nicosia 1965,S. 182ff.( Asomatos, Karpasia); K. P. Hatzijoannu, Tα εv diασлорá. Nicosia 1969, S. 146-155; N. Kliridis, Θρησκευτικά τραγούδια της Κύπρου. Δημοτικά Τραγούδια. Nicosia1967, S. 85 – 100; M. Papamichail, Ο Λάζαρος. Μαθητική Εστία 20( 1969) S. 29 – 30; Ρ.Stylianu, Ο Απρίλιος εν τη Κυπριακή λαογραφία. Κυπριακός λόγος 5( 1973) Η. 29/30,S. 195 – 210, bes. S. 198ff.; Chr. Exadaktylu, Κυπριακή λαογραφία των μηνών. ΚυπριακαίΣлovбaí 45( 1981) S. 201- 275, bes. S. 236ff.; LA 2113, S. 8ff.( Philia), S. 15( Tochni), S. 22( Agios Mamas), S. 26ff( Agios Mamas), S. 30- 36( Kathikas), S. 51ff.( Lemesos), S. 55ff.( Lemesos); LS 1724, S. 113ff.( Agios Photios); LS 1731, S. 144( Ano Lefkara); dazu kommtnoch eine Version aus dem Bergdorf Platanistasa die mir Petros Stylianu 1985 zugesandt hat( 156 Fünfzehnsilber mit zahlreichen Lücken).
88 LA 2093, S. 1( Sinasos im Pontusgebiet); Th. P. Kostakis, H Avaкoú. Athen 1963, S. 244f.( Kappadokien); N. Kararas, Xoptά tov Mлоvрvóẞa. Athen 1958, S. 34-36( bei Smyrna).89 E. I. Monogios, Tα MUкoviάτiкα. Hermupolis 1937, S. 49f.( Mykonos); Anonym, Aao-γραφία Νισύρου. Η Καλλαντήρα. Αυγή Δωδεκανησιακή 2, 7. Jg.( 1925 – 27) Η. 133,S. 2( Nisyros); E. I. Karpathios, H Kαλavτnpα τng Nuoúpov, ibid. 8. Jg.( 1927-29) H.157, S. 2( auch H. 159, S. 2)( Nisyros); N. Mavris/ E. Papadopulos, Awбɛкαvησιαкý λúpα.Τόμ. Α': Κασιακή λύρα ήτοι δημώδης ποδησις και μουσική της Κάσου. Port Said1928, S. 12, Nr. 6( Kasos); S. Baud- Bovy, La chanson populaire grecque du Dodécanèse.I. Les textes. Genève- Paris 1936, S. 74ff.( Rhodos); ders., Chansons populaires grecquesdu Dodécanèse. Athènes 1938, S. 125( Kos), S. 249( Karpathos); G. Drakidu, Podiaкά.Athen 1937, S. 15-16( Rhodos); P. P. Argenti/ A. J. Rose, The Folk- Lore of Chios. 2 Bde.
136