Druckschrift 
Studien zum griechischen Volkslied
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

termin aber exakter definiert: in Transsilvanien und bei den Ungarn- Rumä-nen am dritten Donnerstag nach Ostern73 oder am zweiten Donnerstag nachPfingsten74, in der Peloponnes am Ostermontag bei Dürre75, in Nordbulgari-en an einem Donnerstag im April oder Mai7, am 1. Mai auf Euböa", am St.Jeremias- Tag( 1. Mai) bei den Bulgaren in Bessarabien78, nach dem 21. Aprilim aromunischen Samarina( Griechisch- Makedonien) 79, am Tag des SvetiAtanas( 2. Mai) in der Norddobrutscha80, am St. Georgstag in Nordbulgari-en81, einen Tag nachher in Novosel bei Plovdiv82, einige Tage danach imKreis Varna83, am Montag zwischen St. Georgstag und dem Feiertag des Hl.Athanasios( 2. Mai) in Nordthrakien( heute auch in Griechisch- Makedoni-en) 84, am Tage Peter und Paul( 29. Juni) in den Kastanochoria in Epirus85,am Festtag der Heiligen Apostel( 30. Juni) in Kalentzi im Kreis Ioannina8.Gewisse Beziehungen bestehen auch zum Festdatum des( Wetter-) ProphetenElias( 20. Juli) 87. Im griechischen Dorf Paramythia wird das Regenlied erstdann gesungen, wenn es im Sommer leicht zu regnen beginnt88.- Diekalendarischen Fixierungen treten gehäuft in Nordgriechenland und Bulga-rien auf, weniger in Rumänien und den jugoslawischen Ländern 89.

Die erfaßbaren Namensformen des Umzugsbrauches gehen im wesentlichenauf zwei Wurzeln zurück: dodola und perperuna( perperuda, paparuna,piperia) ⁹0. Die erste Form ist in den jugoslawischen Ländern verbreitet⁹1, in73 E. Veress, Az esőhozásról. Vasárnapi Ujsag 33( Budapest 1886) S. 609.

74 G. Moldovan, A magyarországi románok. Budapest 1913, S. 290.

75 Im Dorf Thana im politischen Bezirk Arkadien( LS 1658, S. 72; V. Athanasulias 1972).76 M. Arnaudov, Studii vůrchu búlgarskite obredi i legendi. T. I. Sofija 1971, S. 175- 179.77 Megas, Zetemata, op. cit., V S. 60; ders., Ell. eortai, op. cit., S. 188; J. G. Papaioannu,Ιστιαϊκά. Αρχείον Ευβοϊκών Μελετών 1( 1935) S. 106- 137, bes. S. 136.

78 Benovska, op. cit. S. 132.

79 Wace/ Thompson, op. cit., S. 132.

80 Arnaudov, Studii, op. cit., S. 175ff.

81 Kačulev, Narodni pesni, op. cit., Nr. 445.

82 Benovska, op. cit., S. 147.

83 Ibid.

84 Megas, Ell. eortai, op. cit., S. 147.

85 D. V. Oikonomidis, Λαογραφική αποστολή εις τα Καστανοχώρια Ηπείρου. Επετηρίςτου Λαογραφικού Αρχείου 13 14( 1960/61) S. 389ff., bes. S. 396.

86 LA 1913, S. 12( K. Katsakis 1953), LA 2315, S. 25( K. Philiu 1959).

87 In Nordthrakien( heute bulgarisches Gebiet) pflegte die hellenophone Bevölkerung imvorigen Jahrhundert bei anhaltender Trockenheit dem Hl. Elias ein Tieropfer zu bringen,allerdings nicht an seinem Festtag, sondern schon Ende April. Am Vortag des kurban( 10-15 Schafe) geht die perperuna um. Nach der Umsiedlung der Population 1923 lebt derBrauch in Griechisch- Makedonien fort( Megas, Ell. eortai, op. cit., S. 223).- Im Dorf KatoSteni im Kreis Chalkis wird bei Trockenheit eine Bittmesse in der Kapelle des Hl. Eliasabgehalten. Nach der Messe erfolgt der piperia- Umzug( LA 1891, S. 28; M. Sgula 1953).88 LA 1365, S. 275 und 334( Sp. Muselimis 1938).

89 Die einschlägige Literatur für Serbien und Jugoslawisch- Makedonien: D. Debeljković,Običaji srpskog narodna na Kosovu polju. Srpski Etnografski Zbornik 7( Beograd 1907)S. 304; S. Mijarović, Običaji srpskog narodna iz Levca i Temnica. Ibid. S. 157-160;S. Grbić, Srpski narodni običaji iz sreza Bojevačkog. Ibid. 14( 1909) S. 335- 337; V.Nikoli, Iz Lužnice i Nišave. Ibid. 16( 1910) S. 156-158. V. Karadžić, Život i običaji narodasrpskoga. Beograd 1957, S. 61- 65.

97