Niederösterreichische Märchen.
29
In Hausknecht'n hǎt a finf Tuggåt'n g'schëinkt unt um zwǎa Nămmittǎchis' a wëikg'ritt'n unt hǎt si' empfehlt van Wia't'n. Rǎast va' da' Stadtauẞi. Trauẞt vǎa' ta' Stǎdt is' a grăßi Hǎad g'wëin. Tă sain traihunda't Schouf t'rauf g'wein, tëi håb'm in Këinich g'hea't, unt ǎañ_ǎañ-zicha' Hǎlta' tapai. Unt nëib'm wǎa' a grăßa' Wălt unt wǎa' a va'-wuntschanas G'schlouß train. Tă hăt kǎan Meinsch ni't aini tea'ff'n untkǎan Schouf ni't, is' valŭa'n g'wëin.
Ea' rait't tëin Hǎlta' zui. Ea' săgt:« Tu, wëiñ g'hea'n tëi Schouf?»>« In Keinich», sågt ta' Hålta'.
« Wou hǎpt' s tëin ëinka'n Stǎll fia' tëi Schouf?»
« Tǎ glai' hearauß außa' ta' Stǎdt is' a grăẞa' Mǎa'houf¹), tă saiñ
t' Stall unt tua't is' ta' Schǎffa' traiñ, tea' hǎt a Waiw unt trai Techta'.Ti ea'schti hǎaßt Res'l, tëi is' recht schwǎa'z, hǎt a koulmati Năs'n; 2) tizwaiti hǎaẞt Lis'l, tëi hǎt plouñti Hăa' unt a g'spitzti Năs'n; ti trittihǎaßt Souffi³) unt tëi hǎt răti Hǎa'».
« Guit, maiñ Fraiñt«, hǎt ta' Prinz g'sågt,« i' tănk ta', taẞt ma' tăsexplazia't hǎst. Ziach tu taiñ G'wăndt aus pis a'f t' Laiñwëisch unt i'ziach mi' a' aus. Mia' tausch'n mitanǎndt G'wǎnd't>>.
« Jǎ unt wëin i' tëis G'wǎndt håb', sågt ta' Knecht,« wou geh' i'tëiñ hiñ tamit, i' kauñ' s jǎ ni't praucha'».
« I' gip tia' maiñ Rouẞ tazui unt gip tiă' ǎamǎlhunda't- traiẞichtausn'tGuld'n, taẞ t' niks ǎa'wat'n prauchst mea'».
Ea' zöllt' n glai' tëis Gëlt auf. Hiatz hăt a' si' auszoug'n glai', ta'Hǎlta', hǎt si' ǎls Prinz auñzoug'n, unt ta' Prinz ǎls Hǎlta'. Pevăa' ta'Hǎlta' fua't is', hǎt a'' s eam äwa' z' wiss'n g'mächt, tăẞ saiñ Stual inda' Mitt' steht pan Tisch', unt in Stǎll hǎt a' saiñ Pëitt glai'. Unt a’f tëinPoud'n is' a' glai'' s Fuida' fia' t' Schouf zan fiada'n unt ta' Prunn mit' n Wǎssa' steht in mitt'n Houf. Mit tëiñ_nëimma' s' Åpschitt ǎlli zwǎa.Tǎs va'wuntschani G'schlouß hǎt a' va'gëiss'n em, in Prinz'n z'sǎg'n. Ea'is' in t' Stǎdt aiñg'ritt'n und hät guit g'lëipt trinna'. Ta' Prinz hǎt ǎwa'sain Hia'schfänga' pan eam g’hält'n, tëin hǎt a' eam ni't g'gëib'm.
A'f t' Nächt traipt a' z' Haus mit saini Schouf. T' Schouf saiñ'eh' g'schaitta' g'wëin, wia_r_ea', wal s'' n Weich g'wisst hab'm z' Hausunt auẞi'.
In Houf steht t' Res'l. Sägt a:« Geh', hülf ma' a Hai ǎwa'weaf'n!»Si staigt am Poud'n unt wia'ft' n sou vüll ǎwa', wăs¹) a' glaipraucht. Si hü'lft' n fiada'n unt wassa'n³) glai' a'.
Sågt s':« Hans'l, tu wiast jå hiatz völli) sauwa'».')( Jä, wal' s ta'Hans' ni't g'wein is'.)
« Jǎ, i' lich³) jǎ ǎllwal unta' t' Pam in Schǎtt'n, tă prëinnt mi' t'Sunn' ni't gǎa' a sou ǎ'».
Wia' s zan Eiss'n is' g'këim', hǎt a' si' a'f saiñ Stual g'sëitzt, wouta' ǎnd'ri is' g'sëiss'n. Pringa' a Schiß'l Knëid'l unt in aгa Raiñ a' tinstas schëipsa'nas) Flaisch. Nou, ea' hǎt si' ǎwa' nia' ǎañ Knëid'l
Schafe).
¹) Meierhof. 2) kolbenförmige Nase, Stumpfnäschen. 8) Sofie. 4) als. 5) tränken( die6 völlig, fast. 7) hübsch. 8) ich liege. 9) schöpsernes.