Veiku- Serameti, K., 1961: Βεΐκου- Σεραμέτη, Κ. Επιβάτες. ΑΘΓΛΘ 26, 181329.( Epi-vates.)
Dieselbe, 1958: Λαογραφικὰ καὶ γλωσσικὰ στοιχεῖα τῆς Παληάς Ξάνθης( Λεύκωμα Αναμνηστικό γιά τάπεντάχρονα τῆς Φιλοπροόδου Ενώσεως Ξάνθης) Ξάνθη.( Volkskundliche und sprachliche Ele-mente vom alten Xanthi.)
Veis( Bees), Ν. Α., 1909: Βέης, Ν.Α. Τά ᾿Αναστενάρια κατά τούς μέσους αἰώνας. Βυζ Ι, 49-50.( Die Anastenaria in den Jahrhunderten des Mittelalters.)
Velimirovič, M., 1962: Liturgical Drama in Byzantium and Russia. DOP 16, 351 ff.Vellianitis, Th., 1893: Βελλιανίτης, Θ. Τα θέατρα ἐπί Όθωνος. Εστεικ, 321-325, 342-347.( Die Theater unter Otto.)
Veloudis, G., 1970: Jakob Phillip Fallmerayer und die Entstehung des neugriechischenHistorismus. SOF, XXIX, 43 ff.
Verveniotis, A., 1963: Βερβενιώτης, Α. Ἡ Αθήνα τοῦ ᾿Αθήνα( Athen um 1900.)
Vigos, A., 1934/35: Βίγκος, Δ. Απόκρεω, Σαρακοστή, Λαμπρή ἐν Ὕδρα. ΜY 3, 159, 179–180.( Karneval, Fasten und Ostern in Hydra.)
Derselbe, 1935: Μεγάλη ἑβδομὰς καὶ Πάσχα εἰς Ὕδραν. ΝΕ 7, 2047 2048.( Karwoche und Osternauf Hydra.)
Vikas, V. I., 1917/18: Βήκας, Β.Ι. Ἔθιμα παρά Βλαχοφώνοις. ΛΓ 6, 169–188.( Bräuche derVlachophonen.)
Viollon, G., 1954: Τ᾿ ἀναστενάρια ὡς θρακικὸ ἔθιμο. ΑΘΓΛΘ 19, 345—348.( Die Anastenariaals thrakischer Brauch.)
Vizyinos, G. M., 1883. Βιζυηνός Γ.Μ. Ποιὸς ἦτον ὁ φονεύς τοῦ ἀδελφοῦ μου. Ἑστία ΙΣΤ΄ 669ξ.( Wer war der Mörder meines Bruders.)
Derselbe, 1888: Οἱ Καλόγεροι καὶ ἡ λατρεία τοῦ Διονύσου ἐν Θράκη. Ἑβδομάς, ἀρ. 32-35( Θρακική Επε-τηρίς 1897, 102-109).( Die Kalojeroi und der Dionysoskult in Thrakien.)Vlachojannis, I., 1932 a: Βλαχογιάννης, Ι. ᾿Απόκριες. Πρωΐα 21. 2. 1932.( Karneval.)Derselbe, 1932 b: Απόκριας κατευόδιο. Πρωΐα 13. 3. 1932.( Karneval, gute Reise.)
Vlachos, Th., 1971: Geister- und Damonenvorstellungen im südosteuropäischen Raum grie-chischer Sprachzugehörigkeit. OZV 74, 217, 249.
Vlachu, A., 1959: Βλάχου, Α. Μεγαρικά ἤθη καὶ ἔθιμα. ΛΓ 18, 543550.( Sitten und Bräucheaus Megara.)
Vlastos, M., 1953: Βλαστός, Μ. Πιθανὴ ἐπιστημονικὴ ἑρμηνεία τῶν φαινομένων τῆς πυροβασίας--ἀκαΐας. ΑΘΓΛΘ 18, 321331.( Wahrscheinliche wissenschaftliche Erklärung des Phänomensder Pyrobasie und Unverbrennbarkeit.)
Vogazlis, D. K., 1956: Βογαζλής, Δ.Κ. Ήθη, ἔθιμα καὶ προλήψεις τῶν Ἑλλήνων βορειοθρακῶνὡς καὶ τῶν συνοίκων τους Βουλγάρων. ΑΘΓΛΗ 21, 177 234.( Sitten, Gebrauche und Aber-glaube der nordthrakischen Griechen sowie der benachbarten Bulgaren.)
Vogel, R.( Hg.), 1962: Die Volkskultur der südosteuropäischen Völker. SOJB 6.Vogt, A., 1931: Etudes sur le théâtre byzantin. Byz VI, 37-74, 623-640.
Vojatzidis, I. Κ., 1949-1957: Βογιατζίδης, Ι.Κ. Γλώσσα καὶ λαογραφία τῆς νήσου Ανδρου.AXp 4, 5, 6, 8.( Sprache und Volkskunde der Insel Andros.)
Vonderlage, B., 1952: Das griechische Osterfest. Hamburg, de Gruyter& Co.
Vourveris, K. J., 1961: Alt- Hellas und neugriechische Kultur. Ἑλληνικὴ ἀνθρωπιστικὴ ἑταιρία᾿Αθῆναι.
Vrachas, J., 1964: Βραχᾶς Γ. Ἔτσι ζούμε στο χωριό μας. Ψιανά, ἕνα, χωριουδάκι της Ευρυτανίας( Βιβλιοθήκη“ Πανευρυτανικῆς Ἑνώσεως»). ᾿Αθῆναι.( So leben wir in unserem Dorf. Psiana,ein Dörfchenin Eurytanien.)
Vranis, V., 1968: Βράνης, Β. Λαογραφικά Πραγγίου. Θρακ 42, 211-220.( Volkskunde vonPrangion.)
Vranopulos, E., 1964: Βρανόπουλος, Ε. Ἡ δύναμις τῆς παραδόσεως στη Σκύρο. Πώς ἔτ.7, δρ.73–75, 61-62.( Die Kraft der Tradition auf Skyros.)
Vunas, Ch., 1963: Βουνάς, Χ. Από την Κεφαλλονίτικη Λαογραφία Το Κεφαλλονίτικο καρναβάλι.ΕπτΗμ Γ' 142-143.( Von der Volkskunde auf Kefallonia. Der Karneval.)
Derselbe, 1968: ᾿Από τά πικάντικα καὶ παράξενα λαογραφικὰ τῆς Κεφαλλονιάς. Πάτραι.( Pikantes undseltsames Volkskundliches von Kefallonia.)
Vutsopulos, K. G., 1955: Βουτσόπουλος, Κ.Γ. Ἡ μασκαροδευτέρα ἤ πιτεροδευτέρα στο Σαμμα-κόβι καὶ οἱ Πιτεράδες. ΑΘΓΛΘ 20, 337 338.( Der Maskenmontag oder Pitero- Montag inSammakovion.)Derselbe, 1960: Ἡ Μασκαροδευτέρα ή Πιτεροδευτέρα στο Σαμμοκόβι Θράκης καὶ οἱ Πιτεράδες( τοῦΚουτρούλη ὁ γάμος) ΑΘΓΛΘ 25, 312-313.( Der Maskenmontag oder Pitero- Montag inSammakovion.)
Wachsmuth, C., 1864: Das alte Griechenland im neuen. Bonn. Max Cohen& Sohn.
432